adım gibi bildiğim, ama bilmediğim şeyler var
Sana bahsetmiştim; mutfak camının havalandırma boşluğuna açıldığını ve karşı tarafta da teyzemlerin mutfağının olduğunu.
Özellikle yaz aylarından işten geldiğimde evde yiyecek bir şey de yoksa başımı mutfak camından uzatır havayı koklarım. Sonra da, hangi mutfaktan gelen koku hoşuma giderse orada alırım soluğu (gerçi uzun zamandır yapmadım bunu)
Az önce kahve için koyduğum suyun başında beklerken bir kedi sesi geldi.
Önce, üst kattaki çocukların sesidir dedim....yooo...ısrar etti. Camı açıp baktım. Aşağıda simsiyah tüylerin arasından kehribar rengi bir çift göz bana bakıyordu. Şaşkın yaa...Sanırım bir kaç gündür orada olmalı ki, alt kat komşumuz aşağıya ipin ucuna bağladığı yarısı kesilmiş bir pet şişe ile su ve mama sarkıtmış (zaman zaman başımıza benzer durumlar geldiğinden artık işi iyice pratiğe döktük).
Neyse, yarın abim gelince dükkanı açıp çıkartır dedim, tekrar ocağın başına geri döndüm. Ama ses durmadı.
Bu kez daha da acıklı bir şekilde seslendi.
Dayanamadım, ocağın altını kapattım. Abimi arayıp anahtarın yerini sordum. Sabahları sokaktaki toramanlara mama verdiğim kaplardan birine az mama koydum. Anahtarı, el fenerini, mama kabını alıp, çıktım evden.
Dükkana girdim, elimdeki kabı sallayıp seslenmeme gerek bile kalmadan bir baş uzandı tahtaların arasından.
"Gel hadi" dedim. Peşim sıra takip etti beni, çıktık dükkandan. Mamayı vermek istedim ama o benimle ilgilenmedi gitti. Arkasından sesleniyordum ki içeriden bir kedi daha çıktı. Bir kaç gündür görmediğim, karnı burnunda gezen anne meğerse bizim dükkanı mesken tutmuş.
Hiç nazlanmadan geldi yanıma, sevdirdi kendisini.
Durup dururken bütün bunları niye anlatıyorum, inan ben de bilmiyorum.
Sanırım canım sıkıldı.
Okulda aynı sıralara paylaştığım arkadaşlarım birer birer çocuklarının düğünleri için davetiye göndermeye başladı.
Bense daha ilk aşamayı bile geçebilmiş değilim :)
Can kedisi gittikten sonra daha da iyi anladım ki; içimde, bir yerlere yönlendiremediğim, harcayamadığım, kullanamadığım, tanımlayamadığım bi sevgi fazlalığı var. Onlar beni hiç hayal kırıklığına uğratmadı. İnsanlardan çok hayvanların sevgisine güveniyor olmamın sebebi de bu olmalı.
Mrym
Not: Hala, yeni bir can almış değilim. Ve evet, hala telefonuma indirdiğim uygulamadaki kedi ile güne son verip, güne onunla başlıyorum. Tamam, yazı böyle geçirme konusunda kararlıyım ama sen yine de sokakta mavi gözlü bir kimsesiz bulursan bana haber ver :)
