kayıplarım......................

bişey sorucam; tanıdığınız, dostum dediğiniz kişi ile kaç yıldır birliktesiniz?

ben 2013 yılının 7 mayısında 30 yıllık dostumu toprağa verdim. 

hani, böyle söyleyince benzer bir olayı yaşamamış isen durumun ağırlığını idrak etmek biraz zor. anlatayım;

onu kaybettikten bir kaç ay sonraydı. yolda yürürken ortaokuldan tanıdığın biriyle karşılaştım. bunu gülaysıya söylemem lazımdı....o heyecanla telefona yapıştım.....3 tuşuna dokundum....ekranda resmi belirdi.....o anda anımsadım. gülaysı yoktu....!!

kaybımın büyüklüğünü idrak etmem işte böyle oldu. 30 yılımın şahidi tek bir kişi vardı ve o artık yoktu. anılarımla yalnız kalmıştım.

daha da kötüsü ne biliyor musun?  30 yılınızın şahidi olan kişiyi ne kadar az tanıdığınızı ancak onu kaybedince fark ettim.

nasıl yapardı bilmiyorum en uzak akrabaya kadar tanırdı. bense anca kuzenlere, şimdilerde ise kuzenlerin çocuklarına kadar sayabiliyorum.

gülaysının, insanları nasıl birbirine bağladığını da onu çok sevdiği köyünde defnederken fark ettim. liseden arkadaşları vardı. iş hayatından arkadaşları vardı. mahalleden arkadaşları vardı. akrabaları vardı.

hiç tanışmadığım insanlar beni tanıyor ya da en azından meryemin kim olduğunu biliyorlardı. 

bu büyük kaybın kazanımları da oldu elbet. artık yeni kardeşlerim var ve ben onlarla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum.
bi de,  bana her sarıldığında derin derin kokumu içine çeken adeta seni koklayan yeni bir annem ve babam var.

gülaysı, seni çok özlüyorum...............................

yazının başlığını "kayıplarım" diye attım. boşa değildi. diğer kaybım da özellikle gülaysımdan sonra hemen her gece yazdığım KUYTU KÖŞEM'di....artık, dilediğimce yazdığım, gönlümce saçmaladığım, yeri gelince isyan edip, yeri gelince sıkı sıkı sarıldığım, saklandığım kuytu köşem yok.