alışkanlık işte...

kolay eşya atabilen biri değilim. sanırım aileden gelen bir alışkanlık bu.

istanbul'daki eve geri geldiğimde salondaki koltukları değiştirmek istedim. babam itiraz etti  "ama onlar az kullanıldı"......otuz beş yıl önce alınmış olmaları bişeyi değiştirmiyor ve neticede koltuklar hala evde.

bu duruma itiraz edebilecek bir halim yok, ben de bu konuda mimliyim....altı üstü 93 yılında (tarihi adım gibi biliyorum, o yıl pamukbank'ta çalışmaya başlamıştım) alınmış bi tişört ne kadar eskimiş olabilir ki?!! sol omuz kısmında bir iki küçük (!) delik dışında sapa sağlam. bi de alındığıda lastikli idi, şimdi lastikleri yok ama hala kullanıyorum yanii!!

kırmızı bi ayakkabım var mesela. yan tarafından açıldı, yapıştırdım. yine açıldı. yine yapıştırdım. en sonunda tuttum japonla yapıştırdım. artık açılmıyor....japonun değdiği yerden kırılıyor. akibeti değişti mi? tabiki hayır. kutusuna koydum, diğerlerinin yanda duruyor. ara sıra evde giyiyorum. seviyorum napiim :)

bi de asla vazgeçemediğin insanlar var tabii...artık görüşmüyor olabilirim. ama hala hayatımdadır onlar.

bazen bir kitabın sayfa ayracında rastlarım ona.
bazen perde asmak için çıktığım merdivenden inerken.
bazen hazırladığım sofrada bulurum onu.
bazen martıya simit atarım onunla.
bazen soğuk rüzgarlarda tutar elimden.
bazen ayakkabı denerken yanındadır
bazen saatlerce gezdiğin mağazan hiç bir şey almadan çıktığında ordadır
bazen tembel tembel yattığın çimlerde  gölge olur
bazen o deli horoz kovalarken seninle birlikte kaçıyordur
bazen zeytin toplar benimle
bazen dut ağacının tepesindedir
sabah uyandığımda, geç kaldığımda, gülmekten gözlerimden yaşlar geldiğinde, hiddetten gözüm döndüğünde, sabah aldığım gazetede, dinlediğim haberde, o bed sesimle söylediğim şarkılarda, mailime gelen sarı zarflarda, doğum günümü kutlamadığında, gecenin bir vakti üzüntü içinde uyandığımda, hastalandığımda, içtiğim kahvede, onsuz gitmek istemediğim mekanlarda, saatlerce uğraşarak hazırladığım yaprak sarmasını bir oturuşta yediğimde, can kedisiyle kavga ettiğimde, taktığım kolyede, kullandığım parfümde, ters dönen şemsiyede, ektiğim çiçeklerin tomurcuklarında, gittiğim dişçide, her mesaj sesinde...

sevdiğim şeyleri kolay kolay hayatımdan çıkartamıyorum....bir tişört olmuş, bir ayakkabı olmuş, bir kitap olmuş, bir insan olmuş fark etmiyor. onlar hep bi yerinde yaşantımın.